۱. از من که مشغول یا نیمه مشغول انجام کاری هستم، سوالی می‌کنید. بین پنج تا پانزده ثانیه مات به صورت‌تان نگاه می‌کنم، بعد پاسخ گنگی می‌دهم که احتمالا خودم هم درست از آن سر درنمی‌آورم.

۲. ناگهان و بی‌مقدمه نظر یا پرسشم را در مورد بحث و نظری که دوساعت پیش در جریان بوده، عنوان می‌کنم.

۳. گاه میان صحبتم مکث نسبتا بلندی دارم؛ به این علت ساده که موضوع صحبت موقتا از یادم می‌رود.

۴. گاهی به سرعت چندین بار یک کلمه را پشت سر هم تکرار می‌کنم، بدون این که هیچ سابقه‌ی از لکنت زبان در سراسر عمرم داشته باشم.
۵. این یکی واقعا معرکه است: خیلی اوقات صحبت‌هایم را از نیمه شروع می‌کنم، بدون مقدمه و آمادگی ذهنی طرف مقابل.